Zmiana paradygmatu w projektowaniu systemów informatycznych rzadko następuje w sposób gwałtowny. Zazwyczaj jest to proces ewolucyjny, w którym stare wzorce projektowe są stopniowo zastępowane przez bardziej efektywne struktury. Obecnie obserwujemy odwrót od statycznych modeli przetwarzania danych na rzecz autonomicznych jednostek wykonawczych. Architektura agentowa nie jest jedynie kolejną warstwą abstrakcji nałożoną na istniejące API. To fundamentalne przewartościowanie sposobu, w jaki oprogramowanie wchodzi w interakcję z otoczeniem, decyduje o kolejności działań i zarządza własnym stanem w celu osiągnięcia wyznaczonego celu.
Tradycyjne systemy opierają się na sztywnych algorytmach i predefiniowanych ścieżkach decyzyjnych. Programista przewiduje każdy możliwy scenariusz, tworząc skomplikowane drzewa logiczne. W architekturze agentowej podejście to zostaje odwrócone..