Zrozumienie sposobu, w jaki przeglądarka renderuje interfejs użytkownika, stanowi fundament pracy każdego programisty front-end. React.js nie jest rozwiązaniem, które próbuje zastąpić natywne mechanizmy sieciowe, lecz narzędziem, które nakłada na nie logiczną strukturę ułatwiającą zarządzanie zmianami. Zamiast ręcznie manipulować drzewem DOM (Document Object Model) przy każdej interakcji użytkownika, programista definiuje stan aplikacji, a biblioteka zajmuje się synchronizacją widoku. To podejście deklaratywne, które przesuwa ciężar odpowiedzialności z pytania „jak coś zmienić?” na „jak system powinien wyglądać w określonym stanie?”.
Kluczowym konceptem, który odróżnia Reacta od starszych technologii, jest komponentowość. W tradycyjnym podejsciu strony internetowe budowano jako jeden, spójny dokument HTML, gdzie logika i struktura były ze sobą silnie splątane.