Współczesna automatyzacja procesów wytwórczych przestała opierać się wyłącznie na sztywno zaprogramowanych sekwencjach ruchów. Tradycyjne podejście, w którym ramię mechaniczne porusza się od punktu A do punktu B z matematyczną precyzją, sprawdza się jedynie w środowisku idealnie uporządkowanym. Każde, nawet najmniejsze przesunięcie detalu na linii produkcyjnej w takim układzie generuje błąd lub przestój. Właśnie tutaj kluczową rolę zaczyna odgrywać integracja sensorów wizyjnych, które pełnią funkcję oczu systemu sterowania, pozwalając maszynom na interpretację otoczenia w czasie rzeczywistym.